2006/Sep/09


เขาเจอเธอในงานเลี้ยงแห่งนึง เธอดูโดดเด่นมาก และมีคนมากมายรุมล้อมเธอ


ในขณะที่เขาดูเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง ไม่มีใครใส่ใจเขาเลย และหลังงานเลี้ยงเลิก


เขาได้มีโอกาสชวนเธอไปทานกาแฟต่อ เธอประหลาดใจมาก แต่ท่าทีที่สุภาพของเขา


ทำให้เธอตอบตกลง พวกเขานั่งในร้านกาแฟดีๆ แห่งนึง เขาดูประหม่าจนพูดอะไรไม่ออก


เธอรู้สึกอึดอัดมาก จนคิดในใจว่า ได้โปรดให้ฉันกลับบ้านเหอะ แต่ทันใดนั้น..... เขาถามบ๋อยว่า


ขอเกลือป่นได้ไหม อยากเอามาใส่ในกาแฟ ทุกคนในร้านหันมาจ้องเขาด้วยความประหลาดใจ

เขาอายจนต้องก้มหน้า แต่ก็ยังเติมเกลือลงในกาแฟ และก็ดื่มมันเสียด้วย


ทำให้เธอต้องถามเขาอย่างอดไม่ได้ว่า ทำไมชอบกาแฟรสชาติแบบนี้ เขาตอบว่า เมื่อเขายังเด็ก


บ้านเกิดเขาอยู่ริมทะเล เขาเป็นลูกน้ำเค็ม เล่นกับทะเลทุกวัน เคยชินกับรสเค็มของเกลือ


เหมือนกับรสชาติของกาแฟเค็ม เพราะฉะนั้นเมื่อทุกครั้งที่เขาได้ลิ้มรสกาแฟเค็มๆ


เขาก็จะคิดถึงวัยเด็ก คิดถึงบ้านเกิด เขาคิดถึงพ่อแม่ทียังอยู่ที่นั่น เขาเล่าไปก็น้ำตาไหลอาบแก้ม


เธอรู้สึกสงสารเขาจับใจ นั่นเป็นความในใจลึกๆ ของเขา ผู้ชายคนไหนที่กล้าบอกว่าเขาคิดถึงบ้าน

แสดงว่าเขาต้องรักครอบครัวอย่างมาก และมีความรับผิดชอบต่อครอบครัว

ดังนั้นเธอก็เริ่มประทับใจในตัวเขา เริ่มชวนเขาคุย เล่าถึงบ้านเกิดของเธอบ้าง ชีวิตในวัยเด็ก


ครอบครัวของเธอ เธอกับเขาคุยกันถูกคอมากขึ้นเรื่อยๆ และจากการเริ่มต้นที่ดี


ทำให้เขากับเธอคืบหน้าความสัมพันธ์ต่อไป จนที่สุด เธอก็ค้นพบว่า


เขาคือผู้ชายแบบที่เธอต้องการอย่างแท้จริง เขาใจกว้าง อ่อนโยน อบอุ่น และดูแลเป็นอย่างดี


เขาเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ แต่เธอเกือบจะมองข้ามเขาไป! ต้องขอบคุณกาแฟแก้วนั้น


และชีวิตรักที่สวยงามเช่นนี้ ก็เหมือนดังเรื่องทั่วไป เมื่อเธอตกลงใจแต่งงานกับเขา


และก็มีความสุขมาโดยตลอด.... โดยทุกๆ ครั้งที่เธอชงกาแฟให้กับเขา


เธอต้องใส่เกลือลงไปในกาแฟให้ทุกครั้งไป เธอรู้ว่านี่เป็นกาแฟที่เขาชอบมากที่สุด หลังจากนั้นอีก


40 ปี เขาก็จากเธอไป ทิ้งจดหมายไว้ให้เธอฉบับนึง ข้างในมีใจความว่า ที่รัก อภัยให้ผมด้วย


ที่ต้องโกหกคุณชั่วชีวิต มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่ผมโกหกคุณ เรื่องกาแฟเค็มนั่น


จำวันแรกที่เรามีนัดกันได้ไหม ผมประหม่ามากในตอนนั้น จริงๆ แล้วผมต้องการน้ำตาล


แต่ผมพูดผิดเป็นขอเกลือ ซึ่งมันยากที่จะกลับคำในตอนนั้น ผมจึงต้องปล่อยมันไป ซึ่งผมไม่คิดว่า


นั่นจะทำให้เราได้เริ่มต้นการพูดคุยกัน ผมพยายามที่จะสารภาพกับคุณหลายต่อหลายครั้ง

แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะสารภาพออกไป ทำให้ผมสัญญากับตัวเองว่า


จะไม่โกหกอะไรคุณอีกแม้แต่ครั้งเดียว ตอนนี้ผมจากไปแล้ว ผมไม่ต้องหวาดกลัวอะไรอีก


ดังนั้นจึงเล่าความจริงในจดหมายฉบับนี้ แท้จริงแล้วผมไม่ได้ชอบทานกาแฟรสเค็มเลยแม้แต่น้อย


มันรสชาติค่อนข้างแย่ทีเดียว แต่ว่าผมทานมันตลอดทั้งชีวิตตั้งแต่ได้รู้จักคุณ


ผมไม่เคยนึกเสียใจในสิ่งที่ทำเพื่อคุณเลย


การได้พบคุณเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดชีวิตของผม ถ้าผมได้มีโอกาสมีชีวิตอีกครั้ง


ผมก็ยังอยากจะได้พบคุณ และมีคุณเป็นภรรยาผมอีกครั้งเช่นกัน

แม้ว่าผมจะต้องดื่มกาแฟรสเค็มอีกตลอดชีวิตก็ตาม!


น้ำตาของเธอหยดใส่กระดาษจดหมายจนเปียกชุ่ม และหลังจากนั้น หากมีใครถามเธอ


กาแฟรสเติมเกลือรสชาติเป็นเช่นไร เธอก็จะตอบเสมอว่า " มันหวาน
edit @ 2006/09/09 11:03:51
edit @ 2006/09/09 11:06:24
dit @ 2006/09/09 11:09:04


 
edit @ 2006/09/09 12:25:19
edit @ 2006/09/09 11:18:03
edit @ 2006/09/09 12:36:47  

edit @ 2006/09/09 14:12:40
edit @ 2006/09/09 14:15:31
edit @ 2006/09/09 14:16:04


edit @ 2006/09/09 14:30:03
edit @ 2006/09/09 14:30:12
edit @ 2006/09/09 15:25:49
edit @ 2006/09/09 15:26:01
edit @ 2006/09/09 15:26:49

Comment

Comment:

Tweet


เป็นเรื่องที่อ่านแล้วซาบซึ้งมากเลยครับ
และก็สนุกมากๆด้วย ให้ความหมายที่ดีมากเลย..
ตบแต่งบล๊อกได้สวยงามมากเลยนะครับ
#36 by Z (58.8.152.110) At 2006-09-11 21:19,
น้ำเน่าอะ อิอิ
#35 by เอ็กซ์ peex (124.121.97.253) At 2006-09-09 22:36,
ก้อดีอ่ะนะ
#34 by ฟาร์ (124.157.230.34) At 2006-09-09 22:28,
comment again !!!
#33 by Tud-Inw (58.8.90.76) At 2006-09-09 22:10,
หุหุ ชอบนะ แต่ไม่ชอบกินกาแฟ อ้อ หมอวิจัยว่าการดื่มกาแฟมาก ส่งผลให้การหลั่งสารละลายความเครียดในร่างกายไม่หลั่งนะจ๊ะ อย่ากินกาแฟมากน้า เป้นห่วง
#32 by ติ (125.24.128.191) At 2006-09-09 22:09,
โอ้ย..... เนื้อหายังโดนเหมือนเดิมเลยนะจ๊ะน้อง พีชชชชชชชช
*****************
BG อันเดิมก็สวยดีนะ
ใหนว่าเปลี่ยนไม่ได้
เดี๋ยว ตามไปบล็อกผมนะ เย็น ๆ พรุ่งนี้จะบอกวิธีทำให้
******************
#31 by ~the xnux~ At 2006-09-09 19:22,
เศร้าจังงับ
#30 by Soda_Kung (202.28.180.201 /10.42.3.133) At 2006-09-09 17:38,
ซึ้งคำเดียวพอป่ะ
#29 by คุรุมิซัง (58.181.189.3) At 2006-09-09 17:05,
อืมก็ใช่ได้นะ
#28 by (58.147.34.156) At 2006-09-09 17:00,

มาเม้นให้ล่ะน่ะ
#27 by ^o^นู๋รถถัง (124.157.164.180) At 2006-09-09 16:41,
อืม.. พี่ว่ามันก็สวยดีแล้วนะครับ ขอชมเลยว่าขยันหาบทกลอนเพราะๆมาจังเลยขอบใจนะ พี่มีความเห้นหน่อยหนึ่งคือว่ารูปมันใหญ่ไปหน่อย ทำให้หน้าเว้บมันไม่สมดุลนะกอล์ฟลองทำให้รูปเล็กลงหน่อย
#26 by mAc_3 (125.25.63.60) At 2006-09-09 16:36,
อืม..งี้ดิอ้วน ปรับปรุงระยะห่าง และตัวหนังสือให้ดูอ่านง่ายงี้ดิ น่ารักน่าอ่านตั้งเยอะ ส่วนเนื้อเรื่องอะ น่าอ่าน และ ซึ้งอยู่แล้วอะ.. เปงกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ
#25 by พี่ต้น LoveBoi (58.147.94.227) At 2006-09-09 16:32,
อืมๆๆ หึๆๆ
#24 by ปุ่นค่ะ (61.91.35.9) At 2006-09-09 16:31,
คาบ มาคอมเมนต์ ให้ละนะคับ
คนอุบลนะคาบ
#23 by (202.28.50.6 /202.28.50.14) At 2006-09-09 16:29,
ซึ้งๆๆ
#22 by TBS (221.128.107.215) At 2006-09-09 16:29,
ซึ้งๆๆ ชอบ ๆ ๆ
#21 by เฟม (58.147.91.209) At 2006-09-09 15:53,
ซึ้งอ่ะ อยากได้พุชายแบบนี้จัง แม้เค้าจะโกหกแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเค้าก้อยังรักพุหญิงคนนี้ตลอดมาและยังตั้งใจกะตัวเองว่าจะไม่โกหกพุหญิงคนนี้อีก ดีจางเลยยยยย อยากได้ อยากได้
#20 by Tud-Inw (58.8.90.76) At 2006-09-09 15:47,
การทำเพื่อใครสักคน สำหรับคนที่รักแล้ว
คงทำให้ได้ทุกสิ่ง ทุกอย่าง แม้แต่ตายแทน..
#19 by vampire (58.147.13.151) At 2006-09-09 15:46,
ประโยคที่ว่า "ขอโทษครับเกิดมาเพื่อฆ่า" จัดให้กลาง ๆ หน่อยนะครับ สีเทขอบด้านขวาน่าจะทำให้สีมันเป็นสีเดียวกันนะครับ ดูแล้วขัดความรู้สึก สำหรับข้อความที่มีตัวการ์ตูนคั่น ๆ อะ ไม่น่าจะมี เพราะเนื้อหาเป็นเรื่องเดียวกัน เอาการ์ตูนออกเหอะนะ อีกเรื่องหนึ่งนะครับ ความสมบูรณ์ของประโยคไม่น่าจะตัดหรือแบ่งออกนะครับ ปรับปรุงให้เป็นแบบเรียบ ๆ เหมือนการเขียนจดหมายราชการอะครับ
#18 by นุ (58.147.5.180) At 2006-09-09 15:02,
Commentให้แล้วครับพี่
#17 by GameMax (125.25.2.198) At 2006-09-09 14:02,
อ่านแล้วตาลาย ตัวหนังสือแถวติดกันเกิน
#16 by เจีย อ่ะ กอล์ฟ (58.8.22.134) At 2006-09-09 14:00,
ซึ้งง่ะ น่าอ่านด้วย อยากเห็นคนที่เป็นเจ้าของจัง คงน่ารักน่าอ่านเหมือนบทความนะ อิอิ
#15 by นง นะ (61.90.167.98) At 2006-09-09 13:16,
ซึ้งดีจิงๆ ชอบๆ
#14 by me my (124.157.206.240) At 2006-09-09 13:08,
when you're feeling blue
#13 by CnH2n (203.144.153.165) At 2006-09-09 13:01,
ตัวหนังสือติดไป อ่ะ เติมพื้นหลังกว่านี้หน่อยน่ะ ทำให้มันอ่านง่ายกว่านี้ O.K ค่ะ บ่นมากไปป่าวว้า
#12 by ][Tata_Young][ (125.24.142.93) At 2006-09-09 12:55,
สวัสดีครับ
มาอ่านและเม้นแล้วนะครับเรื่องน่าสนใจดีครับ
#11 by vin (125.24.144.178) At 2006-09-09 12:52,
กินจายดีอะ อิอิ

ชอบคร่าซึ้งดี
#10 by แพรว (124.120.133.127) At 2006-09-09 12:51,
น่ารักใช้ได้ทีเดียว อ่านแล้วอยากมีครอบครัวแบบนี้จัง..อยกมีคนที่เรารัก และรักเราแบบนี้อะ... รักจัง(เด็กข้างบ้าน...แสนโง่เขลา)
#9 by LoveBoi (58.147.94.227) At 2006-09-09 12:38,
ซึ้งดีจัง แต่ว่าดูแล้วมันโล่งๆยังไงไม่รู้นะครับเติมอะไรเข้าไปหน่อยสิครับจะได้สวยๆ
#8 by ^^AA_FIRE^^ (203.114.105.122) At 2006-09-09 12:35,
ความลับไม่มีในโลก-*-
#7 by อุนตร้า (58.181.188.180) At 2006-09-09 12:18,
เม้นๆๆๆจร้าอิอิ สนุกดี
#6 by hamkung (202.133.135.192) At 2006-09-09 11:52,
กำลังอ่าน คิดว่าความตั้งใจทำให้ทุกอย่าง ออกมาดีเยี่ยมแน่นอน
#5 by พี่อั๋น (202.44.70.54 /192.168.201.84, 192.168.201.84) At 2006-09-09 11:50,
ช่องว่างด้านซ้ายมือ จะว่างไว้ทำไมครับ น่าจะเอาข้อความทางด้านขวามาใส่ให้เป็นหน้าเดียวไปเลย มันทำให้ดูแล้วไม่ Balance นะครับ
#4 by นุ (58.147.12.87) At 2006-09-09 11:49,
T_Yซึ้งดี
#3 by โค้ก-*- (58.181.188.180) At 2006-09-09 11:48,
เติมพื้นหลังหน่อยนะจะได้วยกว่าเดิมชอบบทความจัง
#2 by mAc_3 (125.25.43.178) At 2006-09-09 11:46,
ซึ้งเนอะ